Groen Regentendom

Column_André.jpgdonderdag 10 december 2020 15:26

Stel: je woont in een grote stad. Een héle grote. Eentje met - jawel - een  wethouder Duurzaamheid. En een burgemeester die Femke heet. Klein detail.
En je bent een huiseigenaar in de Sluisbuurt. Je wilt zonnepanelen op je dak, want een bijdrage leveren aan je eigen portemonnee en de verduurzaming van ons collectieve energieverbruik.

En dan mag het niet van gemeente. Niet omdat het lelijk zou zijn, op die daken, maar omdat de gemeente al andere plannen heeft met verduurzaming en de bewoner van de Sluisbuurt verplicht is daar gebruik van te maken en de bewoners zich daar niet mee moeten bemoeien.

Want die gemeente heeft een deal gesloten met een multinational. Jeweetwel, zo'n bedrijf met aandeelhouders glazen kantoor managers directiewagens secretaresses. Vattenfal, heet dat bedrijf.

En onder die deal staat de handtekening van de wethouder. Van die ene partij die duurzaamheid, kleinschalige economie maar ook eigen verantwoordelijkheid hoog in het vaandel en het partijprogramma heeft staan.

Nu wil het geval dat de Sluisbuurt met die zonnepanelen qua duurzaamheid een betere oplossing heeft dan dat Warmtenet. Maar daar wil de gemeente niet naar luisteren. En dus ging de stichting Fossielvrij namens die bewoners naar de Rechter. De rechter wilde wél luisteren. Die heeft bepaald dat de gemeente zijn eigen duurzaamheidsoplossing niet aan de burger mag opdringen als die burger zelf een betere oplossing heeft en dat nog kan aantonen ook. Komt het op neer. De gemeente gaat in beroep.

Bij toeval schakelde ik Nieuwsuur in, maar kwam in PowNed terecht, op het moment dat Rutger Castricum met camera en microfoon in het stadhuis van die grote stad met een kritische vraag over die deal met Vattenfal een poging deed om de duurzame wethouder minder zwijgzaam te laten zijn. Die duurzame wethouder die slechts uit kon brengen dat ze haast had en in vergadering moest.

Het commentaar van de wethouder, via haar voorlichter: "Los van onze eigen mening over de uitspraak van de rechter is een hoger beroep zinvol: alle partijen hebben baat bij definitieve duidelijkheid. Dit geldt ook voor andere gemeenten in Nederland, waar vergelijkbare dilemma’s spelen"

2020: een GroenLinks wethouder die een deal sluit met een multinational, die initiatiefrijke bewoners piepelt met een regentesk 'nee' tegen hun plannen, zich daarvoor niet wenst te verantwoorden, en een als 'brutaal-rechts-populistisch' bekend staand journalist niet te woord wil staan als daar kritische vragen over zijn. We zijn in de omgekeerde wereld terechtgekomen.

Man, man, man. Wat ben ik blij dat Wijk bij Duurstede niet op Amsterdam lijkt.

[André van Zwieten]

« Terug